Bijeffecten Brain Training

HOOFDSTUK 13 Van het boek: The Rediscovery Of Audio-Visual Entrainment Technology.

Geschreven door Dave Siever ontwerper van de DAVID Brain Training toestellen.

De hypnotische eigenschap van de licht- en geluidservaring (AVE of anderszins) heeft invloed op hoe iemand die ervaring beleeft. Een onplezierige ervaring met licht- en geluidsapparatuur kan een dermate grote afkeer ervan veroorzaken, dat de gebruiker begrijpelijkerwijs zal twijfelen, deze apparatuur nogmaals te gebruiken. Jammer genoeg missen deze gebruikers de aanzienlijke voordelen die het langdurige gebruik van licht- en geluidsapparatuur kunnen opleveren. Elk aspect van de L&G- of AVE-ervaring kan comfortabel en prettig zijn.

Een contra-indicatie geeft aan dat een bepaalde behandeling of procedure af te raden is. De meeste mogelijke contra-indicaties of negatieve bijeffecten van L&G-stimulatie zijn te verwaarlozen. Voor het overgrote deel is het een veilig en effectief alternatief voor het verhelpen van de symptomen van een groot aantal kwalen van de geest en het lichaam. Er kunnen zich echter neveneffecten voordoen. Daarom moet men zorgvuldig te werk gaan bij het gebruik van een L&G/AVE-apparaat. Apparatuur die niet primair bedoeld is voor entrainment, valt onder de categorie entertainment. Daarom zijn de contra-indicaties vermeld in dit hoofdstuk met name verbonden aan apparatuur voor hersengolfentrainment door audio-visuele stimulatie (AVE).

De volgende lijst met contra-indicaties gerelateerd aan AVE zijn gerangschikt in oplopende volgorde van risico op basis van mijn persoonlijke ervaring. Anderen in het veld kunnen het hiermee oneens zijn. De contra-indicaties zijn:

• - orthostatische hypotensie
• - spierspanningshoofdpijn
• - schrikreflex
• - vasculaire hoofdpijn
• - fotosensitieve epilepsie
• - versterkte orgaanfunctie
• - opkomen van onderdrukte traumatische herinneringen.

1) Orthostatische Hypotensie

Hypotensie doet zich voor wanneer bijvoorbeeld een persoon in diepe slaap plotseling gewekt wordt door een rinkelende telefoon. Nog niet helemaal wakker rent hij of zij naar het toestel, wordt opeens licht in het hoofd, valt flauw en verwondt zich door de val op de vloer. Wat er in lichamelijke zin heeft plaatsgevonden, is dat gedurende de diepe ontspanning het hart langzamer is gaan slaan en de slagaders te wijd zijn om de bloeddruk te handhaven, die nodig is voor een plotselinge atletische actie (zelfs zoiets banaals als het rennen naar de telefoon). Als gevolg daarvan kan iemand een paar seconden het bewustzijn verliezen. In extreme gevallen kunnen mensen breuken of andere kwetsuren oplopen door de ongecontroleerde val tegen meubilair en op de vloer.

Orthostatische hypotensie ( = lett. bloeddrukverlaging na het opstaan) kan zich voordoen na een AVE-sessie. Het verdient aanbeveling om aan het einde van een sessie een paar minuten bij te komen zodat uw bloeddruk wat kan stijgen voordat u opstaat. Ondertussen kunt u die paar minuten gebruiken om autosuggestie tbv gedragsverandering te oefenen, of voor het herhalen van positieve bevestigingen. Ook kunt u gewoon genieten van het ontspannen gevoel voordat u verder gaat met uw dagdagelijkse bezigheden.

2) Spierspanningshoofdpijn

Er zijn verschillende oorzaken voor hoofdpijn na voltooiing van een sessie met een L&G- apparaat. Soms is de hoofdpijn een gevolg van het zich automatisch schrap zetten als respons op de licht&geluidservaring (zie Hoofdstuk 8 - Regels van Hersengolfentrainment). De meest voor de hand liggende reden voor het zich voordoen van hoofdpijn is de lichtintensiteit van de visor die te fel staat, dan wel stimulatie van de fovea met rood licht door middel van LEDs. Oogleden en voorhoofdsspieren kunnen gaan trillen door lichtimpulsen van de visor. De spierspanningshoofdpijn voelt aan als een strak gevoel, met een milde pijn in het voorhoofd en mogelijkerwijs aan de slapen. Zodra een trance optreedt, zal dit trillen ophouden. Daarom: hoe sneller de trance bereikt wordt, hoe minder waarschijnlijk het zich voordoen van hoofdpijn. Het mogelijke optreden van een spierspanningshoofdpijn wordt minder frequent en verdwijnt naarmate men meer ervaring opdoet in het gebruik van licht en geluid.

Spierspanningshoofdpijn is makkelijk te vermijden door de keuze voor een comfortabel stimulatiepatroon en de juiste instelling van de lichtintensiteit in de visor en van het volume van de koptelefoon bij aanvang van de sessie. De juiste lichtintensiteit en het juiste volume zijn voor iedereen anders. Rood licht vergroot de kans op hoofdpijn, terwijl stimulatie met wit, blauw of groen licht het risico verkleint.

3) Schrikreflex

Dit doet zich voor wanneer iemand in een diepe trance (een beoefenaar van meditatie, iemand die hypnose ondergaat of een gebruiker van AVE-technologie) wordt opgeschrikt of verrast. Beoefenaars van meditatie worden het snelst opgeschrikt door een onverwacht hard, scherp geluid of door aanraking. Gebruikers van licht-en geluidsapparatuur zijn minder snel vatbaar voor geluiden van buitenaf omdat de tonen op de koptelefoon veel omgevingsgeluiden uitsluiten. Gebruikers van licht- en geluidsapparatuur of AVE-technologie meldden een schrikreflex bij het abrupt afsluiten van de licht- en geluidsapparatuur, door plotselinge verandering van een gesynchroniseerd naar een wisselend patroon of snelle frequentiewisselingen gedurende of aan het einde van een sessie.

Een zeldzamere vorm van schrikreflex doet zich voor bij personen die controle willen houden over de sessie. Zij zijn bang om te onthechten, los te laten. Zij bereiken tot op zekere hoogte een andere staat van bewustzijn, realiseren zich dat tegelijkertijd en schieten terug in alertheid, en veroorzaken zo de schrikreflex. Deze personen hebben de neiging elke lichtflikkering afzonderlijk te zien, in plaats van een stroom van kleuren en patronen. Visualisatie van het zich bevinden op hun plek van ontspanning, of het zich concentreren op een vredig gevoel helpt hen hun waakzaamheid te verslappen en ontspanning te bevorderen. Voor meer informatie over schrikreflex zie Hoofdstuk 8 - Regels van Hersengolfentrainment.

4) Vasculaire hoofdpijn (migraine)

Op basis van observaties alhier als ook feedback van klanten ben ik van mening dat er zich twee types van vasculaire hoofdpijn kunnen voordoen na de eerste l&g (niet noodzakelijkerwijs AVE)-sessies. Alhoewel het zich voordoen van deze hoofdpijnen meestal verdwijnt na een aantal sessies, hebben sommige mensen er na elke sessie last van. In sommige gevallen kan de hoofdpijn behoorlijk hevig zijn en een aantal uren aanhouden. In dat geval zou elke stimulatie met licht- en geluid gestaakt moeten worden.

De twee types van vasculaire hoofdpijn zijn:

a) Hoofdpijn met bloedstroom naar het gezicht oftewel parasympathetische migraine.

Vasculaire hoofdpijn varieert van milde pijn tot pijnlijke kloppingen. Het kan een half uur tot wel enkele uren duren. Het spontaan opwarmen van de handen bij diepe meditatie is bekend. Het warm worden van handen en voeten gebeurt ook gedurende een licht- en geluidsessie. Mensen met koude handen en voeten zullen sneller een vasculaire hoofdpijn oplopen dan mensen met warme handen en voeten. Een persoon met een vingertemperatuur van 75 F (23,8 C) aan het begin van een sessie kan een temperatuur hebben van wel 90 F (32.2C) bij de voltooiing van een AVE-sessie. Een hogere temperatuur is normaal voor een volledig ontspannen persoon omdat de slagaders, die zo lang vernauwd zijn geweest, bepaalde pijnvezels langs de slagaders stimuleren, wanneer die zich verwijden.

b) Hoofdpijn met een cerebrale bloedstroom.

Een studie uit 1992 van Sappey-Mariner, die gebruik maakte van magnetische resonantie en Positron Emissie Tomografie (PET) vertoonde een toename van de cerebrale bloedstroom van ongeveer 50% in de gezichtsschors gedurende visuele stimulatie. Alhoewel toename van cerebrale bloedstoom veroorzaakt door AVE ten dele behulpzaam kan zijn bij de behandeling van ADD, PMS, en gerelateerde aandoeningen waar een verminderde bloedsstroom zich tegelijk met de aandoening voordoet, kan dit verantwoordelijk zijn voor de occasionele migraine-achtige hoofdpijn.

Een studie uit 1989 door Anderson heeft uitgewezen dat het gebruik van licht en geluid vlak voor het zich voordoen van migraine de kwaal voor migrainelijders kan verzachten. In dit geval kan AVE helpen omdat het een ontspanningsrespons veroorzaakt, of de activiteit van het zich schrap zetten verhindert. Het is mogelijk dat deze ontspanningsrespons de cerebrale bloedstroom meer vermindert dan dat de AVE hem verhoogt.

5) Fotosensitieve epilepsie

De natuurlijke neiging zich in te stellen op entrainment door lichtimpulsen in combinatie met een lichte biochemische of neurotransmitter-instabiliteit kan bij iedereen fotosensitieve epilepsie veroorzaken. De meeste mensen die gevoelig zijn hiervoor, hebben nooit eerder een aanval gehad. Wanneer zo'n aanval optreedt, is het heel goed mogelijk dat het daarna nooit meer voorkomt, onder voorwaarde dat deze personen flikkerende lichten vermijden. Ongeveer een op de vierduizend mensen in de leeftijd van 5 tot 24 is fotosensitief epileptisch en ongeveer een op de tienduizend mensen in de leeftijd boven de 24 heeft hier last van. Een aanval kan op zich over het algemeen weinig kwaad. Het is de daarmee gepaard gaande val die letsel veroorzaakt. De meeste aanvallen worden veroorzaakt door het waarnemen van snel wisselende tv-beelden.

Fotosensitieve epilepsie werd voor het eerst beschreven in 1885 door de onderzoeker Gowers. Sinds zijn ontdekking zijn er twee soorten aanvallen gedocumenteerd: de fotomyoclonische respons die enkel waargenomen wordt in de frontale regio's van het brein en de foto-convulsieve respons die een gegeneraliseerde elektrische ontlading kent. Onlangs werd een genetische factor ontdekt bij broers en zusters in fotosensitieve gezinnen.

Een fotosensitief epileptische persoon kan voorafgaand aan een aanval een "aura" of gevoel van evenwichtsverlies, misselijkheid of een extase ervaren. Het is belangrijk dat iedereen die gebruik maakt van licht- en geluidsapparatuur de visor en koptelefoon onmiddellijk verwijdert op het moment dat hij/zij deze sensaties ervaart. De intensiteit mag nooit hoger ingesteld worden, dan wat aangenaam is voor de gebruiker.

Het is omwille van dit gevaar voor fotosensitief epileptische personen dat de de Amerikaanse Food and Drug Administration wetgeving heeft uitgevaardigd die stroboscopisch licht van hogere frequenties in discotheken en dansgelegenheden verbiedt. Er zijn gevallen gemeld van kinderen die aanvallen kregen tijdens het spelen van videogames met snelbewegende scenes. Op 17 december 1997 kregen 700 Japanse kinderen aanvallen terwijl ze een aflevering van de populaire tekenfilm Pokemon bekeken. De bewuste scène, die de aanvallen veroorzaakte, betrof een explosie die voornamelijk bestond uit rood licht gemengd met wit en blauw licht, flitsend op 30Hz.

Lichtgevoelige mensen lopen eerder de kans op een aanval met hun ogen dicht dan met hun ogen open omdat de oogleden werken als een verspreider, waardoor een groter aantal staafjes en kegels wordt blootgesteld aan de stimulatie. De meeste onderzoekers van fotosensitieve epilepsie onder wie Takahashi en Tsukahara, Walter, Carterette en Livingston zijn van mening dat stimulatie met rood licht grotere kans op een aanval oplevert dan andere kleuren. Takahashi toonde aan dat pure rood-lichtstimulatie met een golflengte hoger dan 600nm en op een frequentie van nagenoeg 15 Hz meer kans op een aanval oplevert dan andere kleuren. (zie hoofdstuk 7 - De Geschiedenis van Hersengolfentrainment en L&G stimulatie). Sommige onderzoekers zijn het er over eens dat louter groen licht een even grote kans op een aanval biedt als rood licht. Alle onderzoekers zijn het erover eens dat blauw licht minder provocatief is dan rood licht. Takahashi en Tsukahara toonden aan dat gelijkmatig blauw licht een klinische aanval kan verhinderen die uitgelokt wordt door rood licht. Daarom zijn de Omniscreen-visors die gebruikt worden met de DAVID Brain Training toestellen voorzien van een blauwgetint scherm over de witte lichten.

Weinig onderzoek is er gepleegd op het gebied van L&G-systemen en aanvallen. Een case study door Ruuskanen-Uoti, gepubliceerd in Neurology in 1994 beschrijft het geval van een 39-jaar oude vrouw die een aanval kreeg toen zij voor het eerst een l&g-apparaat gebruikte, de zogenaamde ‘Inner Quest', die gebruik maakte van LEDs in de bril. Ze liep kneuzingen aan het hoofd op, leed aan spierpijn en was tijdens de aanval incontinent. Een vervolgonderzoek tien maanden later wees geen neurologische problemen uit. Meldingen van aanvallen door gebruikers van ‘Sharper Image' droegen bij tot de ondergang van Psych Research, makers van de Inner Quest. Mijn inzicht is dat de aanvallen veroorzaakt werden door een slecht ontwerp van het intensiteitscircuit in de visors, waardoor de felheid van de rode LEDs verdubbelde tijdens patronen met wisselende stimulatie, die vijf minuten na begin van de meeste sessies plaatsvonden. Daardoor was de intensiteit veel feller dan wat de gebruiker had gekozen. Bovendien hebben LEDs golflengten van 640nm of meer.

Het is vanwege het risico voor aanvallen (met name fotosensitief) dat we met klem aanraden dat iedereen die een l&g-apparaat gebruikt, altijd gezeten of gelegen is om eventuele kwetsuren te vermijden. Aanvallen veroorzaakt door gehoorimpulsen kunnen ook optreden na een schrikrespons of een zich herhalend geluid, maar dit is uiterst zelden.

6) Versterkte Orgaanfunctie

In eerdere hoofdstukken hebben we het gehad over het ‘zich schrap zetten', waarbij een persoon teruggrijpt op een destructieve gewoonte, die hij/zij associeert met de stressvolle toestand. Deze gewoonten kunnen zijn: spierspanning, bloedvatvernauwing of -verwijding, onderdrukking van orgaanfunctie of immuunsuppressie. Op den duur zullen deze stressgerelateerde gewoonten deel gaan uitmaken van iemands leven en geaccepteerd worden als normaal. Een persoon die bloedvatconstrictie ervaart, zal ook koude handen hebben als hij/zij ontspannen is.

Er heeft onderzoek plaatsgevonden dat de relatie aantoont tussen stress en slechte orgaanfunctie. Zo is bijvoorbeeld gedocumenteerd dat insulineniveaus daalden bij sommige mensen die langere tijd aan veel stress blootgesteld werden, vanwege bijvoorbeeld echtscheiding, werkdruk, etc. Het is mijn overtuiging dat deze hypo-activatie van elk orgaan kan plaatsvinden wanneer de orgaanfunctie onderdeel uitmaakt van de reflex van het zich schrap zetten gedurende deze periode van stress.

Mij zijn drie gevallen bekend waar een orgaan terugkeert naar normaal functioneren kort na gebruik van een DAVID Brain Training toestel. Eén geval betrof hypo-pancreas en de andere gevallen betroffen een traag werkende schildklier. Wanneer het oogmerk is dat een slecht functionerend orgaan terugkeert naar zijn normale werking, kunnen problemen ontstaan wanneer medicatie wordt gebruikt ter compensatie van het slecht functionerende orgaan. Wanneer de normale functie terugkeert, kan de dosis medicijnen te groot zijn, waardoor een tegengestelde reactie plaatsvindt als gevolg van de combinatie van de medicatie en de toegenomen uitscheidingen van het orgaan. Het is belangrijk dat iemand met een hypo-functionerend orgaan alert is op bijverschijnselen en die aan de behandelend arts meldt, teneinde te bepalen of de medicatie bijgesteld dient te worden.

7) Vrijkomen van Onderdrukte Traumatische Herinneringen

Sommigen beweren dat wij reeds vóór onze geboorte beginnen met het verzamelen van herinneringen. Wij koesteren onze goede herinneringen, zoals liefde van ouders of interactie met vrienden. Soms kunnen de herinneringen slecht zijn, zoals het krijgen van een pak slaag van ouders, of in elkaar geslagen worden door een pestkop, buitengesloten worden van een spel door vrienden, lichamelijk of seksueel misbruik, etc. Soms is de herinnering te traumatisch om te verwerken, en wordt deze onderdrukt, waardoor men niet meer met het trauma hoeft om te gaan. Deze herinneringen kunnen zich echter manifesteren in destructieve gewoonten zoals geweld, gebrek aan respect voor gezag, seksuele dysfunctie, irrationele angsten etc.

Zintuigelijke stimulatie, zoals geuren, scènes van bepaalde plaatsen, stemmen of geluiden, bepaalde gevoelens of smaken kunnen herinneringen opwekken van gebeurtenissen die sinds de geboorte plaatsgevonden hebben. Alle soorten meditatie en hypnose kunnen onderdrukte herinneringen bovenbrengen door de mentale stilte en de verbinding van het onderbewustzijn met het bewustzijn, die door meditatie en hypnose gefaciliteerd wordt. Hetzelfde geldt voor de AVE-ervaring. Onderdukte trauma's komen geleidelijk aan boven wanneer iemand er bewust naar zoekt (zoals bij regressietherapie).

Door de diepe trance-toestand die door AVE wordt veroorzaakt, kan een traumatische herinneringen zich plotseling manifesteren in het bewustzijn, waardoor iemand geheel van streek kan raken door de nieuwe onthulling. Dit is een gewenste situatie in therapie. Wanneer men alleen is, kan dit heel beangstigend zijn. Wanneer u van mening bent dat u mentale ‘bagage' heeft en u zich gedeelten van uw kindertijd niet herinnert, is het wellicht verstandig, AVE onder toezicht van een bevoegd therapeut te gebruiken. Wanneer een onverwachte, onderdrukte traumatische ervaring bovenkomt, aarzel niet om de juiste hulp te zoeken voor de behandeling ervan.